به نام مهربانترین
بعد از چند روزی در دود زیستن، حضرت باران منت نهاده، نزول اجلال
فرمودند! حالا باید هزارباره ایزد را سپاس گفت، سلول های ریه را به
اکسیژن نازنین متبرک کرد و بعد زمزمه کرد:
آی تهران ، تهران
چهره دودی ات پیدا نیست!