به نام حضرت دوست
کبوتر الکترونیکی برایت پیغام آورده که شرکت نمایی در نشستی با
حضور قلمزنان عرصه وبلاگ با دکتر معین.روز موعود فرا می رسد و تو
حاضر می شوی در محل مربوطه.وارد که می شوی اتمسفر حاکم
برایت سنگین نیست.سیمای مهربان دکتر معین را نظاره گر می شوی
و آرام می نشینی. با افرادی روبه رو شده ای که تا بحال حضور
مجازی شان پررنگ تر از حضور حقیقی شان بوده! کمی تاخیر سبب
می شود جا بمانی از معرفی بلاگرها و نیز کمی از سخنان آغازین
دکتر معین.بعد از صحبتهای دکتر معین جناب سیدآبادی که عهده دار
ریاست جلسه هم هستند با نظمی خاص زمان اختصاصی افرادی
که از قبل نوبت گرفته اند! جهت نطق را گوشزد می کنند و بعد عرصه
سخن را به ایشان واگذار می کنند و بلاگر محترم یا محترمه لب
می گشاید.از نتایج انتخابات می گویند و انتظارات از دکتر معین، از
موقعیت وبلاگ و وبلاگ نویسی در شرایط حاکمه جدید،از عدم ارتباط
ورودی های جدید دانشگاه ها و نسل جدید با سبک نوشته های
وبلاگ ها که بیشترشان فارغ التحصیل شده اند!،از اینکه وبلاگ یک
رسانه شخصی است و نباید زمینه ای را فراهم آورد که نگاشتن در آن
حساسیت برانگیز باشد،از اینکه پسندیده است ادامه یافتن جلساتی
چنین در چارچوبی خاص و نیز با شرایطی خاص تر،از اینکه به دلیل
مجازی بودن وبلاگ و شرایط ویژه آن نباید به بسط آن در جهان حقیقت
دامن زد.از اینکه جامعه ایرانی اصولا در به ثمر رساندن حرکت های
جمعی ناموفق بوده و این جلسات شاید تمرین خوبی برای موفقیت
در این زمینه باشد،از اینکه باید غنیمت شمرد همین جمع شدن در
فضای دلسرد کننده کنونی را،از اینکه در زمینه های گوناگون سیاسی
،اجتماعی،فرهنگی و ... نه انتظار زیاده از حد باید از وبلاگ ها داشت
و نه انتظار کم از حد!،از فیلترینگ مبارک!، از ..........در این میانه
گاهی مردمک چشمت می گردد و جمال بعضی ها برایت وضوح
بیشتری می یابد.گاهی هم وجود بعضی بلاگرها به معمایی
می مانست که با مشاهده شان گویی حل می شود.درحین صحبتهای
بلاگرها گاهی سخنی از ایشان باعث تلطیف فضا می شدو شلیک
خنده بود که در آن هنگام می شنیدی! در آن اثناء نظرات جناب ه.خ
هم احساس دیگری در دلت می نشاند،صمیمی بود با نگاهی که
امید در آن تابیده شده! سرانجام پرسش و پاسخ،نظر و حذر تمام
می شود.تریبون جلسه به دکتر معین سپرده می شود.
دکتر معین هنوز امیدوار است و این در اکنون ما عجیب ستودنی است.
نگاهی پویا دارند به نسل جوان مجازی نویس و دیدی روشن به قلم
زدن در دنیای سایبر.دکتر معین گاهی توهم را در عرصه وبلاگ نوسی
بد نمی دانند! ایشان همچنین به تنهایی جرم برگزاری چنین
نشستی را به گردن می گیرند و آنرا کاملا به م.م مربوط می دانند!
کلام دکتر معین که خاتمه می یابد جناب سیدآبادی ضمن مطرح کردن
نکاتی ویژه !ختم جلسه را اعلام می کنند.نشست جمعی از وبلاگ
نویسان با دکتر معین به پایان می رسد اما سوالاتی در ناخودآگاه
ذهن چرخ می خورد: اینکه آیا این جلسات ادامه خواهد یافت یا به
امان خدا سپرده می شود،اینکه در صورت تداوم هماهنگی های
لازم چگونه خواهد بود؟ ، اینکه ارزیابی جمعی از این نشست چه
بوده است؟، اینکه هدف از برگزاری چنین نشستی تامین شده یا
خیر؟ اینها سوالاتی است که پاسخشان را علی القائده چرخش
عقربه ها در گذر ایام مشخص خواهد کرد!
بنگرید در این باره خط مهر میرزا پیکوفسکی، کارنه، امیرحسین ،
صاحب وقایع اتفاقیه ، حنیف مزروعی ، دلارام غنیمی فرد ،
باز مصلوب را.