:: کجاست اهل دلی....

به نام حضرت عشق

برای منی که روزگارانی گذرانده ام در خانه شاعران ایران عجیب تلخ است این خبر.حقیقتا

هیچ نهاد و مسئولی نیست که از این اقدام مبارک!جلوگیری کند؟!

حضرات اینبار مهرورزی شان نصیب شاعران شده؟! هر جا ردپای قلم باشد و اندیشه و جمعی

که بخواهند تراوشات ذهنشان را با دیگران قسمت کنند،ناچار زمانه می نوازدشان! یادش

بخیر جلساتی که داشتیم با گروس عبدالملکیان و جلسات نقد و بحث با دیگران و دیگران.

کاش حقیقتا مبدع شعار" زندگی خوب، برازنده ایرانی "در این میانه تفقدی کند و شاعران

را بی نصیب نگذارد از زندگی خوب در خانه خودشان!!!

 پ.ن:

از شاگردان باقی مانده نیما در عصر ما آتشی که رفت. م.آزاد هم که راهی......