به نام خداوندگار سپهر مهر
سلام بر آنان که جویایند زیستنی ملکوتی را:
می خواستم همان روز که حضرت خوابگرد خبر داغدار شدن حسین سناپور را داد،
چند سطری نوشته باشم برای عرض تسلیت.اما.....
می دانم چند روزی گذشته از واقعه و شاید آن تب و تابهای ظاهری آرام تر شده اما دلم
آرام نگرفت که کلامی نگویم.حالا گر چه با تاخیر، تسلیتم را قلمی شده بر صفحه مجازی
نثارشان می کنم، برای حسین سناپوری که نکته ها آموختم از شور و شعورشان در
جلسات انجمن فدک و حوصله و نقادی نابشان و آن شب سردی که از انجمن تا میدان
امام حسین را با هم آمدیم و حکایت ها برایم گفتند از رسم روزگار و گلشیری و همسرش
و شهرآشوب هنر و لطف بیکران جماعت مهرورز نسبت به حوزه اندیشه و قلم!
من هرگز فراموش نخواهم کرد بیکرانه گی اشان را و امیدوارم دیگر هیچگاه نبینمشان در
قامت غم که بخواهم بگویم ویران می آیی!