:: شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است......

به نام یکتای بی همتا

سلام به جویندگان صهبای نور:

امروز روز بزرگداشت حضرت حافظ بود.بی انصافی بود اگر یادی نمی کردم از خواجه راز

زیرا که ارادتی عجیب به مقام مبارکش دارم.اما زبان الکن خود را شایسته ثنای ایشان

نیافتم ناچار مددی جستم از جناب ابتهاج و حدیث مهر حضرت حافظ را زبان ایشان در

ذیل آوردم.خدایش رحمت کناد که انیس القلوب اهالی دل است:

مذاق عوام را به لفظ متین شیرین کرده،و دهان خواص را به معنی مبین نمکین داشته.هم

 اصحاب ظاهر را بدو ابواب آشنایی گشوده و هم ارباب باطن را ازو مواد روشنایی افزوده.و

 در هر واقعه سخنی مناسب حال گفته و برای هر معنی لطیف غریبه ای انگیخته.و معانی

بسیار به لفظ اندک خرج کرده و انواع ابداع در درج انشا درج کرده.گاه سرخوشان کوی

 محبت را بر جاده معاشقت و نظربازی داشته و شیشه صبر ایشان بر سنگ بی ثباتی

 زده.و گاه دردی کشان مصطبه ارادت را به ملازمت پیر دیر مغان ومجاورت بیت الحرام

 خرابات ترغیب کرده.

....و با موافق و مخالف به طنازی و رعنایی درآویخته و در مجلس خواص و عوام و

خلوت سرای دین و دولت پادشاه و گدا و عالم و عامی بزم ها ساخته و در هر مقامی

 شغب ها آمیخته و شورها برانگیخته.

....سماع صوفیان بی غزل شوراگیز او گرم نشدی و مجلس می پرستان بی نقل سخن

ذوق آمیز او رونق نیافتی.....