دست های 15 16 سالگی را یادتان هست؟ دست های پنبه ای،
بیگانه با وضوح ِشیار....
روزگار کم کم دارد حک می کند خودش را روی دل نازکی پوست...
پ.ن:
بر آی ای صبح روشن دل خدا را
