:: این حرف های نگفته.......

به نام آفرینشگر مهر

لحظه هایی اندک مانده تا مرد گفتمان از کرسی ریاست جمهوری برخیزد.انسانی

 که ۸ سال تلاش نمود از مفاهیمی سخن بگوید و دفاع کند که در جامعه ما نایاب

بود.سعی خود را بر این گمارد تا نهادینه شود در متن جامعه فرهنگ صبر و تحمل

 مخالف.مرزبندی های خاص ارتباطی حاکمان با مردم را فرو ریخت گرچه در بازسازی اش

نتوانست به شیوه ای مناسب عمل نماید.ادبیاتی دیگر را در عرصه سخن خصوصا در

 جهان سیاست بدعت نهاد و چهره دیگری از ایران و ایرانی را منعکس نمود.کوشش

نمود تا مردم ملاطفت و مهر را نیز در سیمای سیاستمدار به تماشا بنشینند.انتقاداتی

 نیز به ایشان وارد است چونان که هر انسان خاکی از اشتباه مصون نبوده نیست و

نخواهد بود ایشان نیز از این قائده مستثنی نیست.در تجزیه و تحلیل ها هم نقاط قوت

را بر شمرد هم ضعف را.یکدست شدن حاکمیت و تغییر فضا فرصتی خواهد بود تا نقاط

 روشن و تاریک دوران ۸ ساله سید محمد خاتمی را منصفانه به تیغ نقد بکشیم.اما

دراین روزهای باقی مانده که هنوز مسیحای حضور او را شاهدیم بگذاریم نهاد جانمان

 محفل گفتگویی شود با مرد گفتمان.اگر خواهان آنیم که سپاسش گوییم به پاس خلق

 فضایی نوین و ظهور اندیشه هایی تحول گرایانه یا اگر می خواهیم دوستانه از انتظاراتمان

 و آنچه در ذهن می پروراندیم و برآورده نشد با او سخن بگوییم و یا اگر مایلیم  به تقریر دردلی

ساده با او بنشینیم باید غنیمت بدانیم حضور این لحظه ها را.این محیط شاید مهلت مناسبی

 باشد برای اینکه آینه ای شویم برای تجلی حرف های نگفته.دل نوشت هایی باشد با مردی که

حداقل شخصیت انسانی اش را می ستاییم.در این ۸ ساله که با شیوه های گوناگون

 او را نواختند شاید این محفل بکری باشد برای بازگو نمودن کلامی دوستانه که در بدرقه ای

 بارانی او را مهمان کنیم.روزهای آینده روزهای عریان شدن حقایق دیگری است.این

 گرد آمدن برای پاسداشت از فردی که پرچم دار اولین اصلاحات است انگیزه ای خواهد

 شد برای همدلی های فزونتر.چشم هایمان را بر روی هم نهیم.بار دیگر مرور کنیم فرآیندهای

شکل گرفته در این ۸ سال را. مفاهیم و دغدغه های پنهان آرزوهای تحقق نیافته و پدیده

سید محمد خاتمی و مسلک او را.آن وقت بگذاریم آنچه را که از جانمان جوشیده صادقانه

 بر مقدس قلم جاری شود و برقصد بر سپید کاغذ.احساس های خفته مان را در یابیم

و عرصه ظهورشان را بستری مناسب شویم بگذاریم فرصتی خلق شود برای بیان حرف های

نگفته.