:: این حرف های نگفته....

لحظه هایی اندک مانده تا مرد گفتمان از کرسی ریاست جمهوری

برخیزد. انسانی که ۸ سال تلاش نمود از مفاهیمی سخن بگوید و

دفاع کند که در جامعه ی ما نایاب بود. سعی خود را بر این گمارد تا

نهادینه شود در متن جامعه، فرهنگ صبر و تحمل مخالف. مرزبندیهای

خاص ارتباطی حاکمان با مردم را فرو ریخت، گرچه در بازسازی اش

نتوانست به شیوه ای درخور عمل نماید. ادبیاتی دیگر را در عرصه ی

سخن، خصوصاً در جهان سیاست بدعت نهاد و چهره دیگری از ایران و

ایرانی را منعکس نمود. کوشش کرد تا مردم، مهر را هم، در سیمای

سیاستمدار به تماشا بنشینند. انتقاداتی نیز به او وارد است؛ چونان

که هر انسان خاکی. و بیش تر به سبب برهان های گونه گونی که

می دانیم. عرصه ی تجزیه و تحلیل ها، محل انعکاس اوج ها و فرودها

است. یکدست شدن حاکمیت و تغییر فضا، فرصتی خواهد بود جهت

نقادی ِ منصفانه ی دوران ۸ ساله. این روزهای باقی مانده مجال

مناسبی است برای تقریر حرف های نگفته. برای بازگو نمودن کلامی

دوستانه، در بدرقه ای بارانی. برای روزهای نیامده، که روزهای عریانی

است...