:: بود آیا...

ترجیع بند سالهای اخیرمان جنگ است.جنگ در بوسنی، چچن،

جنگ در افغانستان، جنگ در عراق.با جنگ در فلسطین که دیگر بزرگ

شده ایم.حالا جنگ بار دیگر دامن لبنان را گرفته است،لبنانی که با

سالیان آشوبش چندان فاصله نگرفته! تحولات پرشتاب جهان، ظهور

مدرتینه، رشد در عرصه های صنعتی، تکنولوژیکی، حقوقی...که هنوز

همان جدالهای پنهانی قدرت، حرف اول را می زند و سرنوشت

مردمان است که همچنان با بازیهای سیاسی گره خورده! این روزها

نگرانم، نگران کودکان، زنان و خانواده هایی که بی گناه قربانی جنگ

افروزیها می شوند، نگران امنیت مرزهای داخلی که نکند دوباره رنگ

خون بگیرند و آتش.اما چه می شود آنانی را که الفبای انسانیت را

به سخره می گیرند و جویایند کام جویی های شخصی را! چقدر

مکدرند لحظه لحظه های این روزها.دقیقه هایی که همین نزدیکی ها

ارمغانش انفجار، بمب و ویرانی است.فریاد و اشک آنهایی است که

چگونه زیستن این روزهایشان با سکوت دیگرانی که نهانی برآتش

این شعله می دمند، پیوند خورده! چقدر حقیقت انسان در این

میانه گم است، حزین دلها محزونتر و سیمای نامبارک تجاوز عریانتر

از همیشه...