:: دومین نشست وبلاگ نویسان در پایتخت!

به نام حضرت دوست

بعد از حدود ۳ ماه از اولین دیدار دومین نشست وبلاگ نویسان در

آستانه بهار برگزار شد!بانی این جلسه چون جلسه گذشته کاندیدای

دوره نهم انتخابات ریاست جمهوری جناب دکتر معین بود.

اینبار نشست فوق در شرایطی برگزار شد که دوستان جدیدی به این

جمع اضافه شده بودند و تعدادی از دوستانی که در جلسه قبل حضور

داشتند کم شده بودند!از وبلاگ نویسان سیاست پیشهدکتر شیرزاد

و دکتر یدالله اسلامی حضور داشتند.دکتر خانیکی نیز همچون اولین

نشست جمع را همراهی کردند.

نشست دوم به ریاست  آرش غفوری برگزار شد که مسئولیت آن را 

در جلسه گذشته  جناب سیدآبادی عهده دار بود!در جلسه برگزار شده

دوستان محترمی هم از آن سوی تهران آمده ودر جمع حضور داشتند که

 مسعود برجیان و دلارام که از بابت برگزاری این نشست در اواسط

هفته هم کمی تا قسمتی ناراضی بود از آن جمله اند! مسائل مطرح

شده در این نشست پیرامون افاضات وزیر ارشاد در باب ضابطه مند

کردن حوزه فعالیت وبسایتها و وبلاگ ها بود و طرح اینترنت ملی و حق

مسلم هر ایرانی که این روزها داعیه داران بسیاری یافته! نظرات

گوناگونی در باب موضوعات مذکور از جانب اهالی وبلاگستان مطرح

شد که هر کدام نیاز به شرح و بسط مفصلی دارد! حقیقتا نگرانی

اصلی وبلاگنویسان گرامی به حوزه ای که به صورت اختصاصی با آن

در ارتباط خواهند بود یعنی امورات فیلترنگی و قانومند کردن های

آنچنانی! و حوزه ای که به صورت عام تری چونان دیگر مردمان با آن

مواجه هستند که شامل مسائل هسته ای و روندی که در ادامه با آن

درگیر هستیم انکار ناکردنی بود!با وجود اینکه سیر مسائل مطرح شده

در این نشست نسبت به جلسه قبل یک گام به پیش نهاده بود اما

به گمان من به شیوه ای مطلوبی هدایت نشد! از جمله موارد

مربوط به این نشست این بود که متاسفانه علیرغم حضور دوستانی

که به نوعی خود درگیر با حوزه فرهنگ و اجتماع هستند اما مکالمات

دوگانه و بعضا چندگانه تا انتهای جلسه همچنان به گوش می رسید!

آوای خوش! موبایل ها هم گاها موجب اختلال جلسه می شد که

بسی باعث شگفتی بود چون واضح و مبرهن بود که برای که به صدا

در می آیند اما برای چه و چرا درست در آن هنگامه را خدا می داند! 

به هر روی نفس تداوم چنین نشستی هایی گر چه به جای خود به

شیوه ای بهین هم برگزار نشود ستودنی است چه آنکه این روزها

دست یافتن به اجتماعاتی که تا حدودی دغدغه هایی مشترک دارند

کیمیا است.در کنار هم بودن، دیدن، شنیدن، آموختن،تجربه کردن

خود ثمره مبارک چنین جمع هایی است. برگزاری چنین نشستهایی

یادمان می آورد که چقدر شرایط زمانه پیچیده است و هزارتو دارد و

دامنه تردیدها، امیدها و آروزها، رسیدن ها و نرسیدن ها چه میزان

 گسترده است ، چقدر راه نرفته داریم و هنوز چقدر خودمان نیازمند

اصلاحاتیم!