8:30 دقیقه بود که محمدرضا لطفی به اتفاق محمد قوی حلم همراه

بیست ساله اش،آغاز نمود هنر بداهه نوازی را. لطفی بخش اول را

با تار شروع کرد و بعد از آن به دف پرداخت.بخش دوم به کمانچه

اختصاص داشت و سه تار و مانند بخش اول دف پایان بخش آن بود.

استاد حین اجرا در دو بخش، چند بیتی هم از حافظ و مولانا را با

صدای زخمه دارش خواند. من با دو سه اجرای تصویری که از لطفی

دیده بودم، نوع اجرای او چندان برایم غریب نبود. به هر حال حرفی به

گزاف نیست اگر بگوییم که لطفی این سالها با لطفی سالیان دورش

تفاوتهای بسیار دارد با لطفی ای که با شجریان در  ابوعطا تار

می نوازد و استاد بهار دلکش می خواند.... کنسرت لطفی آن چیزی

که باید نبود اما در مجموع کنسرت خوبی بود اگر از نامناسب بودن

صندلی ها، سرویس دهی نابسامان بخش آنتراکت و هزینه بالای

بلیط که با درویشی پیشه کردن لطفی در تناقض بود، فاکتور بگیریم.

اگر چه تار استاد در بخش اول بی نظیر بود اما من، من حیث مجموع

از بخش دوم بیشتر خوشم آمد، از نوازندگی کمانچه و بویژه سه تار.

از آنجا که کنسرت در فضای باز کاخ نیاوران اجرا می شد،هم آوایی

مرغ حق هم با ساز استاد، هر از گاهی به گوش می رسید!

کنسرت لطفی حدود 11:30بود که با تشویق حاضران به پایان رسید.

من از بزرگان حاضر در کنسرت،هوشنگ ابتهاج(سایه) نازنین را دیدم

که مثل همیشه با خوشرویی و محبت خاص خود پاسخ مشتاقانش

را می داد.و بهروز همتی نوازنده تار و همینطور مجید درخشانی را

که خبرهایی مبنی بر کنسرتش با استاد شجریان را تصدیق کرد و

گفت که دوم مرداد اجرا خواهند داشت....

پ.ن: آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند؟!